Laatste weekend in Saga...

Het voorbije weekend was zalig, om het in een woord samen te vatten. Op twee dagen hebben we 5 sites en twee natuurparken bezocht...

Pergé was een hele mooie site, met vooral een leuke acropolis en een hele mooie collonadestraat.
Silyon stond oorspronkelijk niet op het programma, maar een vriendin had me aangeraden er zeker en vast naartoe te gaan als ik de kans kreeg, en toen ik het bordje ‘Silyon’ in het vizier kreeg, stonden we snel aan de voet van de berg waarop de site gelegen is. De reisgids (Routard) vermeld de site als zijnde gebied voor specialisten, en dat is het zeker en vast.
Eerst staat een leuke klim op het programma, waarna je aan de voorstad terecht komt. Vanaf dan wordt het een huzarenstukje om de rest te zien te krijgen. Zowel in 1969 als in 1999 veranderden aardbevingen grote delen van de site in immense puinhopen. Het beste voorbeeld is het theater, dat volledig verwoest is. Leuk detail is evenwel dat een deel van de zitplaatsen in de rotsen was uitgehakt, en dat je dus op sommige rotsen nog wat delen van trappen kan zien, maar enkel het geoefend oog ziet waar natuurlijk Spectaculair is het in elk geval wel. Hele stukken berg zijn naar beneden gekomen, en het is duidelijk dat er nog een aantal loshangen, klaar om ook naar beneden te komen. Vervolgens reden we door naar Apendos. Een leuke site met prachtig theater. Wel in ware Turkse stijl; enkel de spectaculaire dingen in de schijnwerpers en de rest laten verkrotten dus. Het was wel een zeer mooie wandeling in zeer mooi decor natuurlijk. Tegen valavond waren we dan in Sidé. Met voorsprong toch wel een van de walgelijkste plaatsen waar ik ooit geweest ben. Tonnen dikke Duitse en Hollandse toeristen die de hele dag lopen te hijgen van de hitte en zich vol gieten met bier. Er hing zelfs een vlag met “Hup Holland” bij een restaurant. Waar gaan we toch naartoe... We zijn dan maar gaan zwemmen in de Middellandse Zee. Het zwemmen heeft niet zolang geduurd, aangezien onze Turkse chauffeur (Hassan, één van de werkmannen op de site) ook in het water kwam en na een tijdje vroeg of ik geen zin had om te worstelen. Worstelen is hier een zeer populaire sport, en heel veel mannen van jonge en middelbare leeftijd beoefenen de sport, net als Hassan dus, die meerdere keren kampioen is geweest. Ik kon die uitdaging natuurlijk niet laten liggen en het is een heel mooi gevecht geworden, dat meer dan 20 minuten geduurd heeft en uiteindelijk gestaakt is wegens vermoeidheid van beide kanten

Zaterdag zijn we dan wat gaan wandelen op de site zelf, maar eigenlijk viel dat allemaal wat tegen, dus zijn we snel doorgereden naar Selgé, een moeilijk toegankelijke site in de bergen, op de rand van het Taurosgebergte. Op de heenweg reden we langs de Köprülü Kanyon, een prachtige canyon met magnifieke rotsen en watervalletjes. Er is ook een Romeinse brug, die je trouwens moet oversteken om in Selgé te geraken. Dat is één van de redenen waarom autobussen er bvb niet naartoe kunnen. De site zelf is een grote bouwval. Er is nog niks van opgravingen geweest en er zijn ook geen toeristische diensten, allemaal door de moeilijke toegang tot de site.De enige gidsen zijn de vrouwen van het dorp, die allerlei dubieuze feiten lopen te verkondigen over de functie van de gebouwen en dan midden hun uitleg een hoop tassen bovenhalen met kraaltjes, halsbandjes, ... Waarschijnlijk hadden ze niet door dat wij geen gewone toeristen waren

Het was de bedoeling om daarna door te steken naar het Westen, naar Pednelissos, voor de mooie Ashlarconstructies. De weg was echter onmogelijk te nemen, en omrijden zou teveel tijd kosten, dus zetten we koers naar het Westen via de grote wegen, met een nieuwe bestemming op het programma: de watervallen van . Het is zo’n beetje een subtropisch park, met prachtige watervallen, helder blauw water, en hele mooie kleuren, vooral bij zonsondergang. Voor ons natuurlijk ook een ideaal kader om wat foto’s van ons gezelschap te nemen.