Week 2 - The End

Gisteren was zowat de heetste dag die we tot nu toe gehad hebben. Heel warm en ook nogal vochtig. Wat normaal actief opgraven is, was nu meer het WK slaapwandelen achter kruiwagens. De meest actieve momenten waren de doortocht van een slang en het opduiken van een schorpioen die ineen spoorloos verdwenen was. Toch een beetje verontrustend. De conservatieploeg is intussen ook begonnen aan het repareren en beveiligen van de linteel die op instorten staat. Binnenkort kunnen we daar dus ook weer verder gaan graven zonder helm te moeten dragen. Gisterenavond hebben we het bovendien gehad over de te handhaven veiligheidsmaatregelen op sites zoals de onze. Dat blijkt een juridisch kluwen te zijn waarvan niemand eigenlijk weet hoe of wat. Typisch turks natuurlijk "We weten van niks maar als je het vindt laat het ons dan weten". Zeer fijn allemaal. Het probleem is dat er niet alleen opgegraven wordt, maar ook gerestaureerd, geconserveerd en heropgebouwd wordt, wat betekent dat het zowel een archeologische site als een bouwwerf is en er dus zelfs geen duidelijkheid bestaat over het statuut van de site. Soit.

Onze vondsten blijven zich beperken tot voornamelijk architecturale fragmenten. Binnenkort zitten we op een vijf meter diepte en zijn zijn we door de zogenaamde post-occupationele lagen (lagen die afgezet zijn nadat de site verlaten is). Dan snijden we de occupatiefasen aan met massa's keramiek, beenderen, ... Voorlopig zijn ze hier in het depot nog tevreden dat we niet teveel meebrengen naar beneden brengen (de architecturale fragmenten moeten op de site op een stoneplatform geplaatst worden, en dat is onze verantwoordelijkheid) maar dat verandert nog wel:p Binnenkort staan we aan hun deur met tientallen bakken materiaal om te verwerken:p

De database is voorlopig ook online, maar er zijn nog altijd veel problemen mee, en de verantwoordelijke programmeurs waren eerst zeer toevallig op vakantie en nu ziek, dus we blijven afwachten.

Hier een fotoke van onze ploeg op het Odeon, zonder Hasan weliswaar, die fotograaf van dienst was.

















En tot slot, om hem niet te vergeten, de chef van onze werkploeg: Hasan