De laatste rechte lijn

De laatste werkdag is een feit. En meteen met een goed begin. Geen water en geen elektriciteit, enkel het intern netwerk dat nog draait op de UPS. Genoeg om dus nog wat in te voeren in de database:) Deze morgen iets langer blijven liggen - het is de laatste werkdag voor iets - en bij het aankomen bij het ontbijt bleek ik toch wel niet de enige te zijn.

Soit, gisterenavond en deze morgen afscheid genomen van een aantal mensen. Toch wel vreemd om die niet meer te zien elke morgen zoals de voorbije twee maanden het geval was.

Gisteren ook opnieuw voetbalmatch. Ditmaal wel West-Vlaanderen versus de rest, en met trots mogen we zeggen dat wij gewonnen hebben met 9-6.

Morgen zal een rustig dagske worden, denk ik. Eerst even naar de markt gaan en nog wat rondlopen om een laatste keer de sfeer op te snuiven, en dan proberen alles in de valies te krijgen. Dat wordt nog plezant...

The Countdown

Net zoals er afgeteld werd de heenreis, wordt er nu ook afgeteld naar de terugreis. We zijn bezig aan onze voorlaatste werkdag, en dan is het al tijd om ons boeltje te pakken (vrijdag), en weg te wezen (zaterdag). Alles is voor de moment redelijk rustig hier, vooral de sfeer is een stuk gemoedelijker omdat iedereen nu bijna klaar is met al zijn werk en het licht ziet aan het einde van de tunnel.

De voetbalmatch gisterenavond is niet West-Vlaanderen versus de rest geworden, maar België-Turkije, aangezien er een aantal Turken op ons veld aan het spelen waren toen we daar aankwamen. De match is wel in mineur geëindig toen een van onze spelers met een sleutelbeenbreuk moest afgevoerd worden bij een 7-7 gelijkstand. Stevig matchke wel. Misschien wordt er vanavond opnieuw gespeeld, maar dan waarschijnlijk een Belgisch matchke.

Morgenavond is er barbecue bij wijze van afscheidsdinner, en dan daarna waarschijnlijk nog een feestje of zo. Er gaat natuurlijk in de loop van vandaag en morgen al heel wat volk naar huis dus het zal niet hetzelfde zijn als de voorgaande feestjes, maar ja, veel is daar niet aan te doen:)

Wat mij betreft is het nog steeds werken aan de database. Gisteren even technisch werkloos geweest toen de computers ingeleverd moesten worden, maar nu toch terug aan het werk op een desktop. Het zal nog wel even duren voor alles in orde is gebracht, maar op die manier geraakt de tijd toch gevuld.

İyi iş

Vandaag alweer een hectische dag in database-land. Morgen vertrekt immers de transit richting België, en die neemt 2/3 van de computers met zich mee. Normaalgezien rekenden we op één dag om al onze achterstand in te kunnen halen, maar de deadline voor het inleveren van de laptops is nu al om 15u. Dat krijgen we dus niet klaar, maar we proberen toch zoveel mogelijk informatie al te digitaliseren als we kunnen, maar straks zijn we dan min of meer technisch werkloos.

De bomaanslagen van gisteren komen hier zoals te verwachten is nogal veel ter sprake. Voor ons is vooral de aanslag in Antalya van belang. Niet zozeer omdat wij over Antalya naar huis vliegen of omdat het dichtbij is, maar wel omdat nogal wat mensen, waaronder ook ikzelf, daar dit weekend nog geweest zijn en in die straat en dat winkelgebouw rondgelopen hebben. De aanslag was vlakbij de Hadrianuspoort, zoals ook bericht in het nieuws is dat de toegang tot de oude stad, en dat is ook waar wij altijd ons hotel nemen. Soit, er was niemand van ons daar op die moment, dus geen probleem;)

Vanavond gaan we waarschijnlijk een matchke voetballen. West-Vlamingen tegen de rest, dat kan geen probleem zijn;)

Doden bij aanslag in Turkse badplaats Antalya

ma 28/08/06 - In Turkije is opnieuw een toeristisch centrum getroffen door een bomaanslag. In de populaire badplaats Antalya zijn er tenminste drie doden gevallen en tientallen gewonden.

De ontploffing vond plaats om kwart voor vijf plaatselijke tijd, in het centrum van Antalya, vlak bij de ingang van de oude stad. Dat is traditioneel een plaats waar veel toeristen passeren.

Plaatselijke bronnen spreken van twee tot vier doden en een groot aantal gewonden door rondvliegend glas. Zeker is dat er buitenlanders bij de slachtoffers zijn. Maar over hun afkomst of identiteit is nog niets bekend.
Na de ontploffing werd een gedeelte van de binnenstad van Antalya afgesloten en er brak paniek uit. De ontmijningsdiensten stapten af om een verdacht pakket te onderzoeken.
Een opeising is er nog niet, maar weinig mensen twijfelen eraan dat het om een aanslag gaat.

Bron: http://www.vrtnieuws.net

De database zien en sterven

En jawel, het is zover, we zijn bezig aan de laatste week, we hebben het overleefd. De een weliswaar al beter als de ander, maar toch;) Deze week is toch wel helemaal anders als de voorbije weken, vooral op de site dan. Er zijn immers geen vaste ploegen werkmannen meer op de site, enkel nog de ploeg van Ali Toprak, die de afsluiting van de sites regelt, en dan nog een mobiele ploeg werkmannen die stellingen afbreken, tula-muren bouwt, ... Het is dus meteen een heel stuk rustiger op de sites. Er gaan ook niet meer zoveel mensen naar boven 's morgens. Ikzelf bijvoorbeeld zit vandaag, en morgen normaal ook, de hele dag beneden om gegevens in te voeren in de database. Alles wat we vorige week niet ingevoerd hebben wegens teveel ander werk en de restanten van donderdag moeten nu nog ingevoerd worden in het systeem. Morgen is dan hopelijk de tijdelijke database voor de architecturale fragmenten (arch. frags.) klaar, en dan is het de bedoeling om die allemaal in 1 dag in te voeren. Of dat zal lukken is een andere vraag, maar het is in elk geval de bedoeling. Als je er maar in gelooft;)

Gisteren zijn Bart en ik vooral bezig geweest met het aanvullen van hiaten onze administratie en het organiseren van de arch. frags voor de winter. Dat is nog een heel werkje, omdat de nummers die erop staan, en liefst na de winter, en ook nog wel wat langer, er ook op moeten blijven staan. Met een of ander chemisch product waarvan de naam mij nu even ontglipt brengen we een film aan over die nummer zodat ze beschermd zijn tegen weer en wind. Als je er natuurlijk een paar honderd moet doen, ben je wel even bezig natuurlijk.

Het voorbije weekend zoals gezegd in Antalya doorgebracht, en wel op een zalige manier. Met een paar vriendinnen naar ginder geweest en er eens van geprofiteerd om lekker te eten, te relaxen, in de zee te gaan zwemmen, ... Heel rustig dus, en zo waren de batterijen ook weer opgeladen voor de laatste week.

De grote uittocht is inmiddels ook begonnen. Dit weekend zijn een aantal mensen vertrokken, zoals de dokter, de mensen van logistiek, de topografen, ... Ook de gidsen zijn weg, en voor de mensen die nu nog op bezoek komen op de site, valt dat natuurlijk wel wat tegen, maar ja, niks aan te doen he. Het is raar na zoveel weken met die mensen samengewoond en gewerkt te hebben, hen 's morgen niet meer aan het ontbijt te zien verschijnen. In de loop van deze week zullen ook weer een aantal mensen vertrekken, en dan zaterdag de laatste bende.

Ondertussen heb ik ook nog een paar fotokes staan van het einde-van-de-campagne-feestje met de werkmannen. Geen alledaags feestje zou ik zo zeggen;)

Hasan, Ali en Kenan, volgens wie alles in orde is:)

Ugur, Hasan, en twee van onze gasten, Marlies en Vica.

Ambiance! Jan, één van de gidsen, in actie.

Ikzelf in goed gezelschap: Juan, de dokter, Jan, één van de gidsen, Josse, de veiligheidsmanager, en een pintje.

Opgravingen : Afgelopen

Gisteren was de laatste dag van de opgravingen voor dit jaar. Ook op de laatste dag moest nog hard gewerkt worden om alles afgerond te krijgen, maar de sfeer was wel heel goed. Het traditionele watergevecht op de middag waarbij alle archeologen door de werkmannen in het water gegooid werden ging niet door wegens geen water (goeie reden natuurlijk;)). Dat werd dan maar opgevangen door talrijke gevechten tijdens de pauzes op de sites zelf. Ook 's avonds tijdens de carwash werd een schoon watergevechtje uitgevochten. Naast het gewone werk ook nog een bezoek gebracht aan een paar sites, want hoewel ik waarschijnlijk volgende week nog wel een paar keer naar de site zal gaan, zal er waarschijnlijk geen tijd zijn om dat te doen. Het mooiste was toch wel het Antonijns Nymphaeum, dat na vele jaren werk zo goed als af is en prachtig afgewerkt is. Pas als je zelf op de stellingen staat kan je het ongelofelijk gevoel voor detail en afwerking zien dat aan de dag gelegd is bij het bouwen van dit monument.

Volgende week zal ik waarschijnlijk vooral beneden in het opgravingshuis aan het werk zijn om data in te voeren in de database. De bedoeling is dat alles verwerkt is voor iedereen naar huis vertrekt, en aangezien er zoveel data is, en de database of de elektriciteit hier soms wel durven tegenwerken, kan dat nog wel spannend worden.

Straks ga ik waarschijnlijk nog door naar Antalya, maar dat zie ik straks nog wel;)

Er zijn nog een hoop nieuwe foto's, maar dat zal voor volgende week zijn;)

Einde opgravingen - The Countdown

De laatste week van de opgravingen is gestart, en de eerste dag is meteen al voorbijgevlogen.

Het weekend was zalig goed. Leuke dingen gezien, genoten van een vers visje op de barbecue met een glaasje rakı erbij, of twee glaasjes misschien, en dan gisteren geit op de barbecue. Dat laatste is een absolute aanrader, doet heel goed denken aan lamsvlees eigenlijk. Naast Limyra zelf, waar eigenlijk niet zoveel te zien was, hebben we ook Arikanda bezocht. Ik vond Arikanda eerst wat tegenvallen, maar de site ligt net als Sagalassos op een helling, en hoe hoger we kwamen, hoe beter het werd. Foto's volgen;)

Vandaag hebben we dan de draad weer opgepikt van donderdag. Verder werken aan onze sondages, die toch wel meer tijd in beslag nemen dan we aanvankelijk verwacht hadden. Na de middag was er een EHBO-sessie. Denkelijk naar aanleiding van het ongelukje dat een toeriste vorige week gehad heeft. Via het duiken ken ik daar het meeste natuurlijk al wel van, maar het blijft natuurlijk interessant. En het is ook grappig natuurlijk om iemand zijn arm in een vacuümverband te steken en zo. Vooral als die persoon zijn arm dan in slaap valt:)

Ralf is intussen al naar huis vertrokken. Zo ineens van 2 kamergenoten naar 1 kamergenoot doet toch wel een beetje raar. Maar het went wel snel natuurlijk. En het is ook niet meer voor lang.

Ondertussen vraag ik mij af wat ik zal moeten doen de laatste week, want daar bestaat op dit moment toch wel wat onduidelijkheid over.

De filmploeg van Axell loopt hier intussen ook nog rond en zal in de komende dagen ook het Odeon komen filmen. Ook de mensen van National Geographic zijn er nog. Volgens hen komt de reportage in de editie van November.

De website heeft ook nog een update gekregen, ditmaal Find of the Week van Week 1, een eerste hoofdstukje van Daily Life en de groepsfoto's van de teams (Bij staff-profiles).

Minik Kuş

En jawel, alweer een week overleefd: Ongelofelijk maar waar;) Deze week is opnieuw zwaar geweest, enerzijds door de hitte (opnieuw hittegolf hier), anderzijds door het werk, dat eind volgende week af moet zijn.

Vandaag was de belangrijkste belevenis toch wel het bewoek van de sponsors van de Roman Baths en de Upper Agora. Alles moet er dan liefst piekfijn uitzien. We hebben dus de nodige tijd gestoken in het schoonmaken van de site. Het grote voordeel is natuurlijk wel dat we dan zelf ook nog eens mooie foto's kunnen maken.

Aangezien volgende week de laatste week is van de opgraving, en dus ook de laatste week samen met onze werkmannen, gaan we dus ook met hen uit eten. Dat is een jarenlangen traditie, en die houden we dus ook in ere. In plaats van op restauant te gaan echter, zoals gebruikelijk is, gaan we een soort tuinfeest doen. Er komen ook nog een paar andere mensen, zoals de topografen Jeroen en Sarah, dus het zal wel plezant worden:)

Morgen vertrek ik samen met Bart naar Limyra: We gaan op bezoek bij Muzzafer en tegelijk ook een paar sites bezoeken. Relaxen dus:)

Susadım

De tijd gaat hier precies elke week sneller en sneller. Vooral nu het einde van de campagne nadert is er enorm veel werk. Niet alleen de opgravingen zelf moeten op tijd afgerond worden, maar ook alle formulieren en ook de notebooks moeten volledig in orde gebracht worden. Daarnaast is er dan voor mij nog bijvoorbeeld de database. Niet dat dat werk zo lastig is, maar omdat er nog altijd fouten opduiken in het systeem is het soms moeilijk om alles deftig ingevoerd te krijgen.

Het is wel leuk dat de topografen momenteel niet veel werk hebben en ons de laatste dagen komen helpen met allerlei kleine werkjes waar wij in deze drukke tijden geen tijd voor hebben. Dergelijk hulp slaan wij natuurlijk niet af;) En op die manier hebben we natuurlijk ook altijd een topograaf bij ons voor het geval we moeten opmeten.

Momenteel zijn Bart en ikzelf vooral bezig met het uitvoeren van een aantal sondages aan de funderingen van de scènemuur. Dat is iets wat eigenlijk te kleinschalig is om met een groep werkmannen rond te staan en die ook heel nauwkeurig en goed gecontroleerd moeten worden. Wel eens iets anders dan houwelen en kruiwagens dus. We hopen dat we met het materiaal dat we uit die sondages komt dateringen kunnen krijgen voor de bouw van het Odeon. Aangezien we nog altijd geen bouwinscripties hebben moeten we dus andere middelen aanwenden voor de datering. Het is nochthans niet dat we geen bouwblokken/architraven/friezen/... hebben, maar tot nu toe allemaal zonder epigrafie. Door die blokken hebben we nog altijd regelmatig de kraan nodig, wat altijd wel leuk is om mee bezig te zijn:)


De kraan in actie














Het enige ambetante is dat het de laatste dagen zo warm is. Al van 's morgens vroeg is het broeierig en is het zweten geblazen. Hopelijk onweert het binnenkort nog eens zodat de lucht niet meer zo vochtig is.

Ondertussen hebben we ook een nieuw loopbrugske gemaakt. Het is een redelijk lange deze keer, gewoon omdat we anders niet meer uit onze sleuf geraken met de kruiwagens. Ook deze keer was er een plechtige opening van onze nieuwe Odeon Highway.



De nieuwe Odeon Highway













De brug mag dan lang zijn, toch valt de helling niet te onderschatten. Vooral nu het zo warm is, wisselen de werkmannen regelmatig af om niet te snel vermoeid te geraken.

Een dezer dagen komt de filmploeg van Axell ook langs. Het Odeon is immers compleet nieuw voor hem, aangezien de opgraving ervan pas vorig jaar begonnen zijn. De reactie van alle mensen die het Odeon voor de eerste keer zien is dezelfde: Prachtig! Althans voor zij die het Odeon vanbinnen te zien krijgen. De toeristen zien natuurlijk vanop de weg wel min of meer de kamers, maar het is toch niet hetzelfde als erdoor lopen en de trappen en muren boven u uit zien torenen:)

Op de website komen nu met mondjesmaat de verslagen online. Ze zijn er natuurlijk wat laat mee, maar het is natuurlijk ook een extra werk om alles aan te passen aan de website. Blijven volgen dus;)

De nieuwe week

Eindelijk nog eens tijd om iets te schrijven hier;)

Net een zeer fijn weekend achter de rug. De trip naar Hierapolis heb ik niet meegdaan, hoewel aanvankelijk wel zo gepland. Ik ben schoon hier in het dorp gebleven, maar ik heb op die manier wel wat slaap kunnen inhalen en een beetje kunnen ontspannen. Vrijdag de tot nu toe meest passieve dag van de hele campagne denk ik, afgesloten met een filmpje 's avonds, maar vooral de zaterdag, met uitgebreid ontbijt en terrasje in de namiddag in goed gezelschap was heel plezant.

Gisteren is de zesde week gestart. Het was meteen een interessante dag , met een funderingssleuf en een heel mooi daaraan te koppelen profiel. Met dat profiel zijn we wel het grootste deel van de dag zoet geweest om te fotograferen, intekenen en documenteren. We hebben nu ook onze opgraving met anderhalve sector uitgebreid. Hopelijk zijn twee weken genoeg om die ook tot op het vloerniveau te brengen. Het zal erom spannen, maar beter zo dan anders;) Ook nog wat met de kraan bezig geweest. Wel leuk om mee te werken eigenlijk. Tussendoor was er ook nog even tijd om aan de loopbrug te gaan hangen. Gewoon voor de fun eigenlijk;)

Sinds gisteren is er ook een ander soort drukte op de site. Een turkse filmploeg was er gisteren aan het werk, net als de filmploeg van Philippe Axell. Philippe Axell maakte in de voorbij jaren al documentaires over de opgravingen in Sagalassos. Het adres van zijn website vind je terug bij de Sagalassos-websites, of gewoon hier klikken (Sagalassos - La Citée Oubliée). Hij zal hier een 15-tal dagen aan het werk zijn. Daarnaast zijn er ook nog een journalist en fotograaf van National Geographic die een reportage komen maken. Veel aandacht en ook veel bezoek op de site dus.

Nu het einde van de campagne nadert, beginnen de sponsors ook stilaan aan te komen om de site met een bezoekje te vereren.

Deze week is ook de week van de vallende sterren. Vannacht eens tot aan een afgelegen waterdepot gewandeld om sterren te zien. We hebben er toch een aantal gezien, maar er is eigenlijk iets te veel maanlicht om ze goed te zien. Vanavond misschien nog eens terug gaan in de hoop dat er dan een grote wolk voor de maan hangt;)

Het bezoekje aan de Hamam vorige week is niet door kunnen gaan wegens transportproblemen, maar we gaan in elk geval proberen om deze week nog te gaan. Komend weekend gaan we waarschijnlijk naar Limyra om Musafer te bezoeken en nog enkele sites in de buurt gaan bekijken. Het weekend daarop zal waarschijnlijk dan nog een weekenje Antalya worden. Er schieten immers maar twee weekends meer over om nog iets te doen. Het derde weekend kom ik al terug naar huis, dus, het is nu of nooit:)

Als afsluiter, een fotoke van mijn bezoekje aan Dirk en Kim in Fethiye:

Het laatste nieuws

We zijn alweer over de helft van deze week. Nog vandaag en morgen en week 5 is ook al voorbij. Deze week is het ook weer wennen aan de nieuwe gezichten die dit weekend zijn aangekomen. Naast Jo en nog enkele oude bekenden, zijn er ook heel wat nieuwe mensen, met name de tekenaars en de mensen van conservatie.

De laatste paar dagen zijn we ook telkens 's avonds met Ahmed naar beneden gereden, achterin de pick-up, in plaats van met de minibus. Dat is een stuk leuker. Vooral de frisse lucht en het mooie uitzicht alleen al maken het de moeite. Hoeveel keer je dat zicht op de bergen ook te zien krijgt, het blijft prachtig.

Vanavond gaan we eens met een groepje naar de Hamam, eens alle vuil laten afschrobben en een goeie massage daarna. Het zal in elk geval deugd doen.

Morgen is het dan ook al de laatste werkdag. Ik weet nog niet precies wat ik ga doen in het weekend. Normaal is het de bedoeling om naar Hierapolis, Pammukale en Laudikea te gaan, maar ik heb niet zoveel zin in een druk weekend, en hoewel het misschien maar voor een dag zou zijn, dan betekent dat nog altijd vroeg vertrekken en tsjolen van het een naar het ander, en daar dat zie ik op dit moment niet echt zitten. Enfin, het zal wel van de inspiratie van de moment afhangen zeker;)

5/8

Het weekend was behoorlijk actief, maar ook heel leuk en ontspannend. Vrijdag zijn de de site van Tlos gaan bezoeken. De voornaamste bezienswaardigheden daar zijn het Ottomaans fort en de heel mooi afgewerkte rotsgraven.


Zicht op Tlos














Daarna reden we daar naar Saklikent. Daar is een canyon, ongeveer 8km lang, waar je een tocht door kan maken. Er stroomt nog steeds een rivier door, die op de meeste plaatsen maar enkeldiep is, maar op sommige plaatsen tot aan de middel komt of zelfs hoger. Er zitten ook leuke stukken in waar je over de rotsen moet klimmen en zo, en het blijft natuurlijk altijd grappig als er iemand uitschuift en in het water dondert. Vallen daar doet geen pijn omdat je altijd in het water valt en de stenen zijn allemaal schoon glad gemaakt door het water, dus geen probleem. Er zijn veel toeristen, maar je kan er wel je eigen tempo aanhouden en zo ver gaan als je zelf wil. En het is er een stuk frisser.

De canyon van Saklikent



















Na ons avontuur in de canyon zijn we doorgereden naar Ölüdeniz. Dat ligt net buiten Fethiye, en is ook waar Dirk en Kim op vakantie zijn. Een hotel vinden daar was nogal problematisch maar in het stadje naast Ölüdeniz waren er genoeg deftige hotels waar wel nog plaatsen vrij waren. 's Avonds dan afgesproken met Dirk en Kim. Eerst een wandeling gemaakt en dan ene gaan drinken. Schoon hotel wel, en ne schone bar;) Wel goeie bewaking daar, maar we zijn toch schoon binnengeraakt;) Jammergenoeg zelf geen foto's, maar Kim heeft er wel:)

Zaterdagvoormiddag hebben we een bootje gehuurd om wat te varen. Geen grote toeristenboot, maar een klein bootje voor onszelf, zodat we konden gaan waar we wilden en overal zolang blijven waar we wilden. De stop op het Sint-Niklaaseiland was wel leuk. Het eiland staat vol met kerken ter ere van de Sint. Allemaal uit de Byzantijnse periode.


Sfeerbeeldje vanop het Sint-Niklaaseiland


















Onze laatste stop voor we huiswaarts keerden was Kaya. Kaya is een Grieks dorpje dat bewoond werd door Grieken tot in de jaren '20 of '30. Tijdens de Turkse onafhankelijkheidsoorlog is er zwaar gevochten en zijn er vele Grieken omgekomen. Degene die het overleefd hebben zijn gevlucht en sindsdien is het dorpje verlaten. Het is een echt spookstadje, en heeft een heel aparte sfeer. Maar het is wel heel mooi.

Zicht op Kaya

Zaterdagavond nogal laat terug dus, maar het was wel de moeite. Ondertussen zijn we alweer aan het werken. We worden hier meteen getrakteerd op een hittegolf. Het is dus nogal afzien om in dit weer enigszins productief te zijn. Het blijft echter plezant werk om te doen, en de vondsten blijven komen, dus dat zit wel goed. Op Apollo Klarios en het Macellum zijn de voorbije dagen heel wat opschriften gevonden, het is dus tijd dat wij er op het Odeon ook een vinden;)

We zitten nu dus in de vijfde week van de opgravingen. Na deze week nog twee weken graven. De laatste week dient om de sites af te sluiten, de depots in orde te brengen en te inventariseren (die van het materiaal althans) en om rapporten te schrijven. Hoewel het nog vier weken is, is het einde feitelijk al in zicht, want de tijd gaat hier met de week rapper.

De officiële website heeft ondertussen ook een update gekregen, dus allen daarheen;)

Ik ben waarschijnlijk nog wel weer tientallen dingen vergeten, maar soit;) Het zal voor een andere keer zijn;)

Nieuwsjes

Vandaag nog eens tijd om hier iets te schrijven. Het is een hele drukke week geweest, zowel op de site als ernaast.

Op de site hebben we eerst de perikelen met de kraan gehad, zoals ik de vorige post al schreef. Daarna hadden we prijs met de aanzet van de cavea. We vreesden immers dat van de cavea niets bewaard zou zijn, maar deze week hebben we de aanzet ervan dus teruggevond. De kans dat we zetels terugvinden is wel alweer kleiner geworden. Een van onze werkmannen vertelde immers dat zijn grootvader nog meegewerkt heeft aan het aanleggen van de weg naar Isparta in de jaren '33-'34 en dat ze daarbij stukken van het Odeon gebruikt hebben als stabilisatie. Tijd om de weg open te gooien zou ik zo zeggen;) Qua architectuur dus alweer een fantastische week. Gisteren werden we zelfs getracteerd op baklava voor onze vondsten.

Vandaag wordt ook een drukke dag. De kraan komt nog eens langs om een en ander op te halen, en we missen twee werkmannen. Het tempo zal waarschijnlijk ook wel wat lager liggen, ook al omdat we gisterenavond een feestje gehad hebben met de werkmannen, maar het is de laatste dag van de week, dus veel maakt dat niet uit. Gisteren hebben we de werkmannen nog een cultuurshock bezorgd. We krijgen immers al drie weken aan een stuk dezelfde paar CD's te horen, van dat (om eerlijk te zijn) gejengel, waar de jongere turkse mensen het ook niet zo voor hebben, of toch zeker niet voor drie weken aan een stuk. Gisteren dus een CD van Rammstein opgezet, met prachtig effect moet ik wel zeggen*grijns*

We zijn trouwens over de helft van de opgraving, de achtste week wordt er immers niet meer opgegraven. Na dit weekend zitten we ook al over de helft van ons verblijf hier.

Morgen dan de trip naar Fethiye, Dirk en Kim gaan bezoeken en wat relaxen.