5/8

Het weekend was behoorlijk actief, maar ook heel leuk en ontspannend. Vrijdag zijn de de site van Tlos gaan bezoeken. De voornaamste bezienswaardigheden daar zijn het Ottomaans fort en de heel mooi afgewerkte rotsgraven.


Zicht op Tlos














Daarna reden we daar naar Saklikent. Daar is een canyon, ongeveer 8km lang, waar je een tocht door kan maken. Er stroomt nog steeds een rivier door, die op de meeste plaatsen maar enkeldiep is, maar op sommige plaatsen tot aan de middel komt of zelfs hoger. Er zitten ook leuke stukken in waar je over de rotsen moet klimmen en zo, en het blijft natuurlijk altijd grappig als er iemand uitschuift en in het water dondert. Vallen daar doet geen pijn omdat je altijd in het water valt en de stenen zijn allemaal schoon glad gemaakt door het water, dus geen probleem. Er zijn veel toeristen, maar je kan er wel je eigen tempo aanhouden en zo ver gaan als je zelf wil. En het is er een stuk frisser.

De canyon van Saklikent



















Na ons avontuur in de canyon zijn we doorgereden naar Ölüdeniz. Dat ligt net buiten Fethiye, en is ook waar Dirk en Kim op vakantie zijn. Een hotel vinden daar was nogal problematisch maar in het stadje naast Ölüdeniz waren er genoeg deftige hotels waar wel nog plaatsen vrij waren. 's Avonds dan afgesproken met Dirk en Kim. Eerst een wandeling gemaakt en dan ene gaan drinken. Schoon hotel wel, en ne schone bar;) Wel goeie bewaking daar, maar we zijn toch schoon binnengeraakt;) Jammergenoeg zelf geen foto's, maar Kim heeft er wel:)

Zaterdagvoormiddag hebben we een bootje gehuurd om wat te varen. Geen grote toeristenboot, maar een klein bootje voor onszelf, zodat we konden gaan waar we wilden en overal zolang blijven waar we wilden. De stop op het Sint-Niklaaseiland was wel leuk. Het eiland staat vol met kerken ter ere van de Sint. Allemaal uit de Byzantijnse periode.


Sfeerbeeldje vanop het Sint-Niklaaseiland


















Onze laatste stop voor we huiswaarts keerden was Kaya. Kaya is een Grieks dorpje dat bewoond werd door Grieken tot in de jaren '20 of '30. Tijdens de Turkse onafhankelijkheidsoorlog is er zwaar gevochten en zijn er vele Grieken omgekomen. Degene die het overleefd hebben zijn gevlucht en sindsdien is het dorpje verlaten. Het is een echt spookstadje, en heeft een heel aparte sfeer. Maar het is wel heel mooi.

Zicht op Kaya

Zaterdagavond nogal laat terug dus, maar het was wel de moeite. Ondertussen zijn we alweer aan het werken. We worden hier meteen getrakteerd op een hittegolf. Het is dus nogal afzien om in dit weer enigszins productief te zijn. Het blijft echter plezant werk om te doen, en de vondsten blijven komen, dus dat zit wel goed. Op Apollo Klarios en het Macellum zijn de voorbije dagen heel wat opschriften gevonden, het is dus tijd dat wij er op het Odeon ook een vinden;)

We zitten nu dus in de vijfde week van de opgravingen. Na deze week nog twee weken graven. De laatste week dient om de sites af te sluiten, de depots in orde te brengen en te inventariseren (die van het materiaal althans) en om rapporten te schrijven. Hoewel het nog vier weken is, is het einde feitelijk al in zicht, want de tijd gaat hier met de week rapper.

De officiële website heeft ondertussen ook een update gekregen, dus allen daarheen;)

Ik ben waarschijnlijk nog wel weer tientallen dingen vergeten, maar soit;) Het zal voor een andere keer zijn;)